PRIPREMAM...
Kolačići nam pomažu u pružanju boljeg korisničkog iskustva. Korištenjem naše web stranice pristajete na upotrebu kolačića.

Peš

Cottus gobio (Cottus ferrugineus)

Natrag

Osnovni podatci

Lat.naziv Porodica Stanište Dužina Težina Vrsta Endem Izlov
Peš Cottus gobio (Cottus ferrugineus) COTTIDAE Zrmanja, Butižnica /// /// Autohtona DA ZABRANA

Peš (lat. Cottus gobio) ili evropski peš je slatkovodna riba iz porodice Cottidae,[1] koja je široko rasprostranjena u Evropi, uglavnom u rijekama.

To je mala pridnena riba koja živi u hladnim, bistrim, brzo tekućim malim potocima i rijekama srednje veličine. Javlja se i na šljunkovitim obalama hladnih jezera. Osim toga, uspijeva i u razrijeđenim slanim vodama sjevernog Baltičkog Mora.

Opis
Evropski peš ima veliku široku glavu i sužavajuće tijelo, velika peraja i zaobljen rep. Oči mu se nalaze u blizini vrha glave. Za razliku od ostalih slatkovodnih srodnih vrsta koje se nalaze u Sjevernoj Evropi. Sličan je alpskoj vrsti Cottus poecilopus, uz razliku da su zrake njegovog karličnog peraja slične dužine dok su prvi i posljednji zraci duži kod alpskog peša. Može se razlikovati od "rogatog" peša po tome što se leđna i analna peraja prekidaju blizu repa čineći kratku repnu (kaudalnu) peteljku. Kada počiva na dnu, grudna peraja izboče se i nalikuju krilima. Evropski peš obično je dug oko 6 – 8 cm, te ima dugu i svijetlo-smeđe prošaranu tamniju boju. Karlične peraje su ujednačene boje i nemaju pruge alpskih peševa

Hromosomska garnitura peša iz bosanskohercegovačkih voda sadrži 48 kromosoma (2n=48).
Biologija

U ishrani peša preovladavaju bentoski insekti, rakovi i drugi beskičmenjaci. Mrijesti se u proljeće. Mužjak iskopa plitku jamicu, u koju, u serijama ostavlja jaja nekoliko ženki. Mužjak čuva gnijezdo narednih mjesec dana, koliko je potrebno za izlijeganja mladih.

Rasprostranjenost i taksonomija
Evropski peš nije jednoobrazni takson, već se sastoji od morfološki i genetski raznolikih podjedinica. Neki od njih već dugo se tretiraju kao zasebne podvrste ili vrste sa posebnim imenom, dok se u praksi oni i dalje uglavnom označavaju pod pojmom Cottus gobio. U 2005. godini, Jörg Freyhof i drugi predložili su podjelu evropskih Cottus gobio u četrnaest različitih vrsta, od kojih je šest ranije opisanih i osam koje su odnedavno opisane i imenovane.